हा माझा पहिलाच वटपौर्णिमेचा उपवास. उपवास केला आणि वाटले आपण फारच ‘मोडर्न’ झालो आहोत. आता उपवास करण्यात (तो ही वटपौर्णिमेचा) कसला आलाय ‘मोडर्न’ पणा???… प्लिज पुढे वाचा म्हणजे उलगडा होईल.
माझ्या अहो-आईंनी निघताना (न्यू जर्सीला) ‘२५ ला वटपौर्णिमा आहे’ याची आठवण करुन दिली. “निदान दुपारी १२ (US time) पर्यंत तरी उपास कर.” इति अहो-आई (छोटासा fyi – माझ्या आईला मी ‘मम्मी’ म्हणते)
आदल्या दिवशी बहिणीने पण reminder टाकला. तसा मी उपवास करणारच होते. ७ जन्मी हाच नवरा मिळावा म्हणून का ते माहित नाही पण मनापासून वाटले करावा म्हणून. सकाळी फक्त चहा घेतला, मग एक सफरचंद आणि १ कप दूध. दुपार नंतर आम्ही आमची कामं उरकायला बाहेर पडलो आणि कामांच्या नादात खायचे विसरुन गेलो… नंतर सणकून भूक लागली. बाहेर काय खावे (ते ही उपवासाचे) हेच कळेना. समोर McDonald’s दिसले आणि French fries खाता येतील असे डोक्यात click झाले. Drive-thru ला कार आत घातली आणि Medium French Fries घेतले. सगळ्यात आधी ‘बटाटा’ निर्माण केल्याबद्दल विधात्याचे आणि त्या नंतर त्या बटाट्यांचे रुचकर Fries च्या receipe चा शोध लावणार्याचे (लावणारीचे) आणि last but not the least, हे Fries जगभर पोहचविणार्या McDonald’s चे मनोमन आभार मानले.
ह्या ‘फ्राइज’ वरुन आठवले – बर्याच लोकांना कदाचित अतिशयोक्ति वाटेल पण माझी या फ्राइज शी ओळख लहानपणी घरच्या-घरीच झाली. अगदी McDonald’s चे ‘French fries’ खायच्या खूप-खूप आधी. माझी मॉम उत्कृष्ट बिर्याणी बनवते आणि त्यावर garnishing साठी ती तळलेले बटाट्याचे फ्राइज, तळलेले काजू आणि खर्पूस तळलेले कांदे घालायची. ती पहिली-वहिली ओळख या फ्राइजशी. नंतर मग संध्याकाळी स्नॅक्स म्हणून किंवा कधीतरी उपवासाला हे फ्राइज केले जायचे. आणि त्यावर ताव मरला जायचा. जोडीला मॉम ने घरीच केलेला आणि म्हणून मुबलक असलेला टॉमेटो केचप असायचा. हुह! घरच्या आठवानींने एकदम मनं भरुन आले. आईच्या हातचे अन्नं म्हणजे ‘Heaven!!!’. दुसरा कुठला शब्दंच नाही.
ओह! माझ्या गाडीने जरा रुळ सोडला- ‘फ्रेन्च फ्राइज’ खाऊन पोटाला थोडा आधार दिला. पुन्हा मग शोपींग करत इकडून तिकडे हिंडत बसलो. हा-हा म्हणता संध्याकाळचे ८:३० वाजले आम्ही ‘वॉल-मार्ट’ मधे खरेदी करत होतो. पुन्हा एकदा पोटात कावळे ओरडायला लागले आणि बिलिंग काऊंटरपाशी पुन्हा McDonald’s दिसले. “चल, तू एक स्मॉल फ्रेन्च फ्राइज घे, मी चिकन नगेट्स घेतो” इति नवरा. खरं तर परत तेच खायला कंटाळा आला होता पण घरी जाऊन काही करायला उशीर झाला असता. दुसरा पर्याय नव्हता. ‘फ्रेन्च फ्राइज’ घेतले आणि खाल्ले. थोडे खाल्यावर खरंच बरं वाटले.
अशा प्रकारे माझा उपवास McD च्या कृपेने सुरळीत पार पडला… आणि रात्री झोपताना वाटले आपण हा असा उपवास करून खरंच ‘मोडर्न’ झालो.




रुही…

काय लिहू…खूप खूप छान लिहिले…का लई भारी…
नाही ह्यातले काहीच रुचत नाही…
एवढे मात्र खर कि इतक्या सध्या विषयावर लिहावे आणि ते हि रुचकर (फ्राईज इतकेच) वाटावे ह्यात खरी जादू…
थोडी न मागता शिकवणी : शक्यतो उपवासाला फ्राईज टाळत जा…म्हणजे बरेच फायदे होतील
fruits would do more good
ते सात जन्म जाऊदे….जे काय ह्या जन्मात जगशील…ते चवीने आणि खमंग असू दे…हि प्रार्थना