‘ती’ – २६

8 06 2016

‘ती’ तशी सामान्य मुलगी. हुषार या पठडीत मोडली जाणारी. माझ्याने वयाने मोठी तरी आमची मैत्री! लग्नाचं वय होण्या आधीच घरच्यांनी वरसंशोधन सुरु केले. काही सकारात्मक घडत नव्हते. कधी समोरुन नकार येई, कधी मुलाचे शिक्षण कमी म्हणून नकार कळवावा लागत होता. असे करत जेव्हा लग्नाचे वय आले तेव्हा ती काहीशी निराशेकडे झुकत चालली होती.

आपण लग्नाळू तेव्हा होतो जेव्हा, आपल्याला स्वत:ला जोडीदाराची गरज भासते, कोणी न सांगता/मागे लागता आपण लग्नासाठी पुढाकार घेतो. मग अगदी प्रत्येकात नाही पण समोर येणाऱ्या, जवळपासच्या व्यक्तीत आपण संभाव्य साथीदार आढळतोय का ते चाचपतो. वय, आवडी-निवडी, स्वभाव, आपल्या जातीतला/ली आहे की नाही हे व असे अनेक criteria ठळक होत जातात. त्यात कोणी बसतंय का ते मनोमन पडताळले जाते.

अशातच ‘ती’ची त्याच्याशी ओळख झाली. तो तिच्याच गावातला, अतिशय हुषार, काहीसा विक्षिप्त म्हणून ओळखला जाणारा. ओळखीचे रुपांतर मैत्रीत झाले. कधी कधी मैत्रीसाठी समान बुद्ध्यांक गरजेचा असतो. थट्टा-मस्करी, रुसवे-फुगवे, रुठना-मनाना सुरु झाले. एकदा त्याने म्हणे त्याच्या चुकीसाठी हिला “I’m sorry!”  असं infinite loop मध्ये म्हणणारा computer program लिहून पाठवला होता. पुढे तो गाव सोडून पुण्यात निघून आला व त्यांचा संपर्क तुटला.

दोघांशी छान संबंध असल्याने मी दोघांच्या संपर्कात होते. तिने माझ्याकडे मन मोकळे केले तेव्हा खरंतर मला जरा धक्का बसला कारण मी दोघांना ओळखत होते व दोघांमधे बरेच वेगवेगळेपण होते. एव्हाना त्याच्याशी माझी चांगली मैत्री जमली होती. पण मैत्रीत काही बंधने पाळावी लागतात. शिवाय त्याने काहीच न सांगितल्यामुळे मी सरळ विषयाला हात घालणे योग्य नव्हते.

तिने मला त्याची भेट घडवून आण अशी विनंती वजा ईच्छा दर्शविली. मी पण मदत करायचे ठरविले. शिवाय माझा सहभाग फक्त भेट करुन देण्या इतकाच असणार होता.

ती अनायसे पुण्यात मुलं बघायला येणार होती. त्यातच एक दुपार तिने राखून ठेवली त्याच्यासाठी. लाॅजवर ती उतरली होती. आई-वडिलांचीही भेटीला संमती होती. ते दोघे काही कामाचे निमित्त काढून (नेमके) दुपारी बाहेर पडले. मी तिच्या खोलीवर गेले. त्याला फोन लावला व तिला भेटायची ईच्छा असल्याचे सांगितले. त्याने भेटण्यास सरळ नकार न देता, काही न पटणारी कारणे देऊन भेट टाळली. तरी आम्ही संध्याकाळ पर्यंत वाट पाहिली. मग ती काय समजायचे ते समजून गेली. मी ही फार काही न बोलता तिथून निघाले.

डोक्यात विचारतक्र चालू होते. ती काही त्याच्या प्रेमात होती असे नाही पण त्याच्यातले काहीतरी (किंवा एखादा पैलू) तिला पटले होते. म्हणून तिला एक प्रयत्न करावासा वाटला. तो तर नामानिराळाच राहिला. तो विषय तिथेच संपला!

पुढे दोघांना अनुरुप जोडीदार मिळाले. ‘ती’च्या मुळे मी यात गोवली गेले. कोणाला मदत होत असले तर काय वाईट या विचाराने मी सरसावले होते. आम्हा तिघांसमोर असा काही पेचप्रसंग त्या दुपारी समोर ठाकला होता, याची आम्हा तिघांशिवाय विशेष कुणाला कल्पना नव्हती!

************

‘ती’ शृंखला –

‘ती’ – २५
‘ती’ – २४
‘ती’ – २३
‘ती’ – २२
‘ती’ – २१
‘ती’ – २०
‘ती’ – १९
‘ती’ – १८
‘ती’ – १७
‘ती’ – १६
‘ती’ – १५
‘ती’ – १४
‘ती’ – १३
‘ती’ – १२
‘ती’ – ११
‘ती’ – १०
‘ती’ – ९
‘ती’ – ८
‘ती’ – ७
‘ती’ – ६
‘ती’ – ५
‘ती’ – ४
‘ती’ – ३
‘ती’ – २
‘ती’ – १
Page copy protected against web site content infringement by Copyscape

Advertisements

अंमलबजावणी

Information

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदला )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदला )

Connecting to %s




%d bloggers like this: